Hockenheim 4e plaats!

Het afgelopen race-weekend in Hockenheim was bijzonder geslaagd te noemen. Nadat ik door een crash in de voorjaarstraining met Tim Coronel mijn auto had opgevouwen, moest ik lijdzaam toekijken hoe de eerste punten van het kampioenschap door anderen werden behaald. Maar liefst 3 wedstrijden (6 races) gemist, dat doet pijn...

Maar Hockenheim maakt veel goed! Wat een geweldig circuit! Niet voor niets rijdt de Formule 1 daar al jaren, en nu mochten we daar zelf onze kunsten laten zien.

De vrije training op vrijdag liep redelijk goed. Ik reed hier voor het eerst van mijn leven, iedere bocht is dan weer even spannend: Lijnen zoeken, rempunten vinden, inhaalmogelijkheden bekijken, elke bocht is weer een uitdaging. Degenen die hier al eens hadden gereden waren duidelijk in het voordeel: ze vlogen links en rechts voorbij. Helaas duurde de training maar 20 minuten, dat betekent max. 8 rondjes, met een snelste tijd van 2:13 tot gevolg (13e tijd).

Gelukkig was er 's avonds nog een extra trainingsmogelijkheid. Met deze 40 minuten was het geen probleem om de juiste lijnen te vinden, de auto af te stellen en alles klaar te maken voor de kwalificatie de voglende ochtend. Wel leuk, zo tussen diverse snelle Porsches, Formule 3 auto's en DTM Audi's. Man, wat een geluid komt daar uit! Je hoort niet eens je eigen toerenbegrenzer!

Zaterdagochtend was de kwalificatie. Met nieuwe banden van start gegaan, en ik perste er de derde ronde een 2:03 uit, goed voor een 6e startplek. Helaas begon de auto wat in te houden bij plotseling volgas geven, zoals de rollende start, en overschakelen van 3 naar 4. Tijd voor de monteurs Rob en Toon, die er alles aan deden om de storing te verhelpen.

Zaterdagmiddag was de eerste race: met een rollende start, dat had ik nog niet eerder meegemaakt. Eerst een ronde warmrijden achter de pace-car (een Porsche Boxter S met 2 Duitsers erin die het circuit heeeel goed kennen). Gelukkig met gemak bij te houden door een Westfield. 3 bochten voor start-finish staat een bord "GRID", oftewel in formatie van de startopstelling rijden. Dat betekende voor mij rechts op de 3e rij. In de laatste bocht voor start/finish rijdt de pace-car de pitstraat in, en bij het oprijden van het rechte stuk geeft de pole-sitter (Rudy van Buren) het tempo aan. De startlampen staan op rood, en pas bij groen mag er ingehaald worden. Wat een spanning! Opeens springt het licht op groen, Rudy geeft vol gas, ik ook, en..... weer houdt de auto in! Zomaar 4 plaatsen verloren, erg jammer. Gelukkig kon ik het hoofd koel houden en reed ik me binnen enkele bochten weer naar de 7e plek, maar door een uitremmanoeuvre van Henk "Kamikaze" v/d Spoel werd de neus van mn auto er finaal afgereden. Toch kon er doorgereden worden, maar door het verfrommelde plastic was de apex maar moeilijk te zien. Een ronde later ging het mis: apex gemist, onderstuur, overstuur, spin en 3x in de rondte. Gelukkig was de neus er nu helemaal af, en kon ik weer zien, en de auto reed nog. Toch weer kunnen doorrijden en geen zwarte vlag gezien (ook geen overspannen temperatuurmeter), en uiteindelijk als 10e over de finish.

De neus was binnen no-time door monteurs Rob en Toon gerepareerd, en de volgende ochtend kon de 2e wedstrijd gereden worden. Ook werd er nogmaals naar het inhouden gekeken. Als 10e gestart won ik al gauw enkele plekken, maar weer begon die motor in te houden.. @$#%*&!!! Toch nog als 4e gefinisht, en omdat op Hockenheim de eerste 6 op het podium komen, toch nog een beker!

Zondagmiddag was de 3e en laatste wedstrijd. Als 4e gestart, achter pole-sitter Rudy, en dit keer ging de start goed. Met 4 man naast elkaar de eerste bocht door, maar tot mijn schrik stond opeens het stuur scheef. Niets geraakt, toch maar doorrijden. Enkele bochten verder stond opeens het stuur scheef naar de andere kant, en wilde de versnellingsbak maar heel moeilijk (na 2x (ont-)koppelen) van 4 terug naar 3. En weer een motor die inhoudt... Dat zijn niet bepaald de ingredienten voor een strijd op de top-3, dus dan maar consolideren. Helaas kwam Hans Wellink ook nog voorbij, dus meer dan een 5e plaats zat er niet in. Toch weer een podiumplaats en een beker, voor beide kids een! En surprise, overall werd ik 5e, dus een derde beker ging mee naar huis.

Al met al kijken we met een veel plezier terug op Hockenheim. Wat mij betreft komen we hier vaker terug, maar dan met een iets betere auto!