De rijder

Mark Stroop is oprichter van SilverLine Verhuur BV. Als kleuter was hij al actief op de BMX crossfiets, later ook nog op de racefiets, maar toen de 16-jarige leeftijd in zicht kwam (toen hij 10 werd) zat hij al op de brommer. Wegens streng toezicht van Stroop Senior mocht hij pas vanaf zijn 16e écht brommer rijden, maar toen sloeg hij ook echt los. De tuin werd omgebouwd tot werkplaats, en al gauw stond Mark in heel Nieuwegein en omstreken bekend als "de brommertuner". Ook die mannen met petten wisten hem te vinden overigens, evenals Kuwait Oil die graag in de tuin van zijn moeder wilde gaan boren.

Met het bereiken van de 18-jarige leeftijd brak de hel echt los, binnen een week was het motorrijbewijs gehaald, en even later ook het autorijbewijs, maar dat was bijzaak. De eerste motoren kwamen al gauw, iedere maand wel een andere. Opknappen en weer doorverkopen, liefst met een beetje winst zodat de volgende motor weer wat sneller was. Later bleek dat een auto ook wel praktisch (en warm) was, dus het handeltje breidde zich steeds verder uit. Volgens moeder tijd voor Mark om op zichzelf te wonen. Tussendoor werd de dienstplicht vervuld en de noodzakelijke (NIVRA) studie gevolgd. Dat laatste moest het loodje leggen, want de handelsgeest paste Mark beter.

Nog tijdens de dienstplicht werd een zoveelstehands Rolls-Royce vanuit Groot-Brittannie geimporteerd. Voor een prijsje waarvoor je in Nederland een tweedehands Opeltje kocht. Beetje opknappen voor de handel, maar een kameraadje uit de dienst gooide roet in het eten. Hij wilde de auto wel als trouwvervoer. Dus Mark aan het poetsen, pet op, smoking aan en trouwrijden maar. En jahoor, binnen enkele weken was de Kamer van Koophandel weer een eenmanszaakje rijker. De studie werd definitief de rug toegekeerd, en tegen alle adviezen in zette Mark door. De zo geliefde motorhobby werd op een zijspoor gezet en met een koeriersbaantje als backup breidde de vloot trouwauto's zich langzaam maar gestaag uit. Ieder kwartaal kwam er wel een oldtimer bij. En samen met vriendin Nicole vestigde hij zich in een heus bedrijfspand in Utrecht. Nou ja, meer twee doorgebroken rijtjeswoningen met de schuur als slaapkamer...

Na 3 jaar water en brood besloot Mark om zijn oude liefde (de motoren) weer op te pakken. Maar in plaats van de zoveelste derdehands opknapmotor te zoeken, besloot Mark om de stoute schoenen aan te trekken en naar de bank te stappen voor een financiering van 5 gloednieuwe motoren. Deze werden net als de auto's verhuurd, en Mark kon iedere zondag zelf op een andere motor rijden. Dacht hij. Want net als het een beetje mooi weer werd, waren alle motoren verhuurd. Dus kwam er ieder kwartaal wel een motor bij van de gespaarde winst.

Toch bleef het vooral druk in de weekends, en op maandag was alles wel weer gepoetst en gecontroleerd. Om doordeweeks ook vrouwlief tevreden te houden, besloot Mark om met de huurmotoren motorrijles te gaan geven. Het instructeursbewijs was snel gehaald, twee motoren werden omgebouwd tot lesmotor, en een derde als volgmotor. Al gauw liep het storm, Mark bleek een verborgen instructeurstalent te hebben! Of was het gewoon omdat er geen fatsoenlijke motorrijschool in de omgeving zat? Hoe dan ook, er kwamen ook twee lesauto's bij, en zijn eerste werknemer, die een van de auto's bemande. Ook de rijschool groeide gestaag, binnen enkele jaren stonden er 6 lesmotoren en 14 lesauto's naast de 8 trouwauto's en 26 huurmotoren in de woonkamer. Mark vermaakte zich opperbest: doordeweeks in de lesauto en op de volgmotor, en in het weekend achter de balie of met chauffeurspak aan in een trouwauto. Tussendoor maakte hij ook graag tijd vrij om wat rondjes met de motor over diverse circuits te jagen, en zichzelf als instructeur uit te lenen voor diverse verhoogde rijvaardigheids trainingen. Zoals het op Politiecircuit in Lelystad, Circuitpark Zandvoort en TT circuit Assen.

We schrijven inmiddels 2001 als de bedrijfswoning in Utrecht wordt verruild tegen het huidige pand in IJsselstein. Het bedrijf groeide maar door, totdat het Mark in 2004 toch iets teveel werd. Met 25 personen op de loonlijst kan je niet alles zelf blijven doen, maar loslaten kon Mark het ook niet. Het besluit werd genomen om de rijschool te verkopen, en zich meer te concentreren op zijn oorspronkelijke liefde: de motoren, en niet te vergeten: Nicole. Ook werd de trouwauto- en Limousine service uitgebreid met een tak Cabrioverhuur. Binnen de kortste keren stond de showroom vol met prachtige auto's en motoren, en... 2 prachtige zoons!

Na de geboorte van zijn tweede zoon, en een flinke valpartij tijdens een motorrace, vond moeder Nicole het wel genoeg geweest. Racen doen we niet meer, een beetje voorrijden en theorie geven op de circuits mocht dan nog wel. En autorijden dan? Dat is toch veeeel veiliger dan motorracen, probeerde Mark nog. Na enige tijd kwam er uit de huiskamer groen licht en werd de EU race-licentie behaald, een race-overall aangemeten en het Westfield bouwpakket gekocht.

Nu staan we aan de vooravond van de "autorace carriere" van Mark. Hij pretendeert niet de nieuwe Michael Schumacher te zijn, maar een keertje op het podium geraken zou toch wel erg leuk zijn. Waarschijnlijk is zelfs dat nog te hoog gegrepen, want een rondje Googlen met de top-10 van 2008 leert dat de meeste rijders toch echt wel wat meer ervaring hebben. Maar helemaal hopeloos achteraanrijden is niet Mark's ding, dus we zullen zien!

Update 2010: Mark is flink gegroeid in de autosport, de laatste races worden steevast met een podiumplaats afgerond. En als hij eens niet op het podium geraakt dan trekt hij wel enorm veel bekijks op Youtube in een spectaculaire crash!

Wil je Mark een mentaal steuntje in de rug geven, schrijf dan een berichtje in het gastenboek, of mail naar m.stroop@silverline.nl.